ഒരു മനുഷ്യന്റെ വിയോഗം ചിലപ്പോൾ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെയോ ഒരു നാടിന്റെയോ മാത്രം നഷ്ടമാകാറില്ല. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിലും ചരിത്രത്തിലും ഒരിക്കലും മായാത്ത വിടവ് സൃഷ്ടിക്കുന്ന വേർപാടുകളുമുണ്ട്. ശൈഖുൽ ജാമിഅ: ഉസ്താദ് കെ. ആലിക്കുട്ടി മുസ്‌ലിയാരുടെ വിയോഗവും അത്തരമൊരു നഷ്ടമാണ്. കാരണം, അദ്ദേഹം ഒരു പണ്ഡിതൻ മാത്രമായിരുന്നില്ല; വിനയത്തിന്റെയും വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും സേവനത്തിന്റെയും ജീവിക്കുന്ന പ്രതിരൂപമായിരുന്നു.

അറിവിന്റെ അനന്ത സാഗരങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിയിട്ടും ജീവിതത്തിൽ ലാളിത്യവും എളിമയും കൈവിടാതിരുന്ന അപൂർവ വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. സമുദായത്തിന്റെ ഉന്നത പദവികളിൽ വിരാജിക്കുമ്പോഴും ആയിരക്കണക്കിന് ശിഷ്യന്മാരുടെ ഗുരുവായി അറിയപ്പെടുമ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്ര വിനയമായിരുന്നു. പദവികൾ ഉയർന്നപ്പോൾ പലരും മാറിപ്പോകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ആലിക്കുട്ടി ഉസ്താദ് ഉയരങ്ങൾ കീഴടക്കുന്തോറും കൂടുതൽ എളിമയിലേക്ക് വളരുകയായിരുന്നു.

സമസ്ത കേരള ജംഇയ്യത്തുൽ ഉലമയുടെ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം വഹിച്ച സേവനങ്ങൾ ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. പ്രതിസന്ധികളുടെ വേളകളിൽ സമസ്തയ്ക്ക് താങ്ങും തണലുമായി നിലകൊണ്ട അദ്ദേഹം, വെല്ലുവിളികൾക്ക് മുന്നിൽ പതറാതെ സമൂഹത്തിന് മാർഗനിർദേശം നൽകി. പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആശയാദർശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം കാണിച്ച ജാഗ്രതയും ആത്മാർത്ഥതയും പ്രവർത്തകർക്കും പണ്ഡിതർക്കും ഒരുപോലെ പ്രചോദനമായിരുന്നു.

ശതാബ്ദിയിലേറെ ചരിത്രമുള്ള സമസ്തയുടെ നേതൃത്വനിരയിൽ പള്ളിവീട്ടിൽ മുഹമ്മദ് മുസ്‌ലിയാർ, പറവണ്ണ കെ. പി. മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മുസ്‌ലിയാർ, ശംസുൽ ഉലമ ഇ. കെ. അബൂബക്കർ മുസ്‌ലിയാർ, ചെറുശ്ശേരി സൈനുദ്ദീൻ മുസ്‌ലിയാർ തുടങ്ങിയ മഹാപണ്ഡിതന്മാരുടെ പിൻഗാമിയായാണ് അദ്ദേഹം ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്. ആ മഹത്തായ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അന്തസ്സും ഉത്തരവാദിത്വവും അദ്ദേഹം ജീവിതംകൊണ്ട് കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു.

വിജ്ഞാനം ഒരു മനുഷ്യനെ എത്രത്തോളം വിനയാന്വിതനാക്കുമെന്നതിന് ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം. കിതാബുകളിൽ ആഴത്തിലുള്ള അവഗാഹം നേടിയതോടൊപ്പം സ്വപ്രയത്‌നത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം തന്റെ വിജ്ഞാനലോകം കൂടുതൽ വിശാലമാക്കി. ഇംഗ്ലീഷ് ഉൾപ്പെടെ വിവിധ ഭാഷകളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും ആ അറിവിന്റെ മഹത്വം ഒരിക്കലും അദ്ദേഹത്തെ അഹങ്കാരത്തിലേക്ക് നയിച്ചില്ല. സങ്കീർണ വിഷയങ്ങളിൽ പോലും മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ക്ഷമയോടെ കേൾക്കാനും അവയെ മാനിക്കാനും അദ്ദേഹം തയ്യാറായിരുന്നു.

കൗമാരപ്രായത്തിൽ തന്നെ സമൂഹസേവനത്തിന്റെ വഴിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച അദ്ദേഹം സ്വന്തം മഹല്ലിൽ ഖത്തീബ് സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കുമ്പോൾ വെറും പതിനാറ് വയസ്സ് മാത്രമായിരുന്നു പ്രായം. ഇരുപത് വയസ്സ് തികയുന്നതിന് മുമ്പേ ഖാസി പദവിയും അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തി. പള്ളിയങ്കണത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച ആ ജീവിതയാത്ര പിന്നീട് കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പണ്ഡിതസഭയുടെ അമരത്തേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു.

1979-ൽ പട്ടിക്കാട് ജാമിഅ നൂരിയ്യ അറബിക് കോളേജിൽ മുദരിസായി നിയമിതനായ അദ്ദേഹം 2003-ൽ അതിന്റെ പ്രിൻസിപ്പലായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ജാമിഅ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനം മാത്രമായിരുന്നില്ല; ഹൃദയത്തോട് ചേർന്ന ഒരു ദൗത്യമായിരുന്നു. സ്ഥാപനത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കും പാരമ്പര്യ സംരക്ഷണത്തിനുമായി അദ്ദേഹം ചെലവഴിച്ച സമയവും പ്രയത്‌നവും എന്നും സ്മരിക്കപ്പെടും.

കേരളത്തിനകത്തും പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാണ്ഡിത്യം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. നിരവധി ദേശീയ-അന്തർദേശീയ വേദികളിൽ അദ്ദേഹം പ്രബന്ധങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. ഇന്ത്യൻ മുസ്‌ലിംകളെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലെ സമ്മേളനങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത അദ്ദേഹം ആഗോള മുസ്‌ലിം ലോകത്തിന്റെ ആദരവ് നേടിയ പണ്ഡിതപ്രതിഭയായി മാറി.

എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തെ മഹാനാക്കിയത് പാണ്ഡിത്യം മാത്രമായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തെ അടുത്തറിഞ്ഞവരുടെ മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹപൂർവമായ പെരുമാറ്റവും സൗമ്യമായ പുഞ്ചിരിയുമാണ്. വലിയവരോടും ചെറിയവരോടും ഒരേ സ്നേഹത്തോടെയും ആദരവോടെയും ഇടപെട്ടിരുന്ന ആ വ്യക്തിത്വം അനേകം ഹൃദയങ്ങളെ സ്പർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. പദവികൾ കൊണ്ടല്ല, മനുഷ്യരോട് കാണിച്ച കരുതലും വാത്സല്യവും കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ജനഹൃദയങ്ങളിൽ ഇടം നേടിയിരുന്നത്.

പ്രസ്ഥാനത്തോടും പ്രവർത്തകരോടും വിദ്യാർത്ഥികളോടും അദ്ദേഹം കാണിച്ച സ്നേഹം അതിരുകളില്ലാത്തതായിരുന്നു. പട്ടിക്കാട് ജാമിഅയെ അദ്ദേഹം ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിച്ചു. അതിന്റെ പ്രൗഢിയും പാരമ്പര്യവും നിലനിർത്താൻ എപ്പോഴും മുൻനിരയിൽ നിന്നു. വിവിധ മേഖലകളിൽ അനേകം ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ വഹിച്ചെങ്കിലും അവയെല്ലാം ഒരു സേവനമായി കണ്ടായിരുന്നു അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചത്.

ഇന്ന് അദ്ദേഹം ഭൗതികമായി നമ്മോടൊപ്പമില്ല. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം, ഉപദേശങ്ങൾ, വിനയം, വിജ്ഞാനം, സേവനങ്ങൾ എന്നിവ സമൂഹത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ എന്നും ജീവിച്ചിരിക്കും. ചില മനുഷ്യർ വിടപറഞ്ഞാലും അവരുടെ സ്വാധീനം കാലത്തെ അതിജീവിക്കും. ആലിക്കുട്ടി ഉസ്താദ് അത്തരമൊരു മഹാനായിരുന്നു.

അല്ലാഹു മഹാനവർകളുടെ ഖബർ വിശാലമാക്കട്ടെ. പരലോക ജീവിതം റാഹത്തിലും സന്തോഷത്തിലും ആക്കട്ടെ. മഹാനവർകളുടെ കൂടെ നമ്മെയും സ്വർഗീയ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടട്ടെ. ആമീൻ.